Ik was van plan een blog te schrijven over mijn avontuur op de rug van een paard, zo’n 20 jaar geleden. Dat verhaal gaat over afglijden, in de letterlijke betekenis. Nadat het artikel van PowNed -over de Syrische jongen die door verdrinking in het Blerickse buitenbad om het leven kwam- mij onder ogen was gekomen besloot ik van inhoud te switchen, maar niet van onderwerp.

Afglijden. In de lelijke, gevaarlijke zin van het woord. Het is een naar verschijnsel dat altijd en overal op de loer ligt. Als het de kans krijgt slaat het toe.

De verleiding is groot om het PowNed-artikel te gaan analyseren. Mijn handen jeuken zelfs. Maar waar the fuck moet je dan beginnen? En waar in hemelsnaam eindigen? Er valt namelijk behoorlijk veel over te zeggen. Zoveel zelfs, dat het wellicht beter is om dat niet te doen.

Dus ja, googel zelf even, zou ik zeggen. Op hun website staat het niet meer, maar er circuleren meer dan genoeg screenshots om uw eigen objectieve mening te vormen over het ronduit smerige artikel, de laffe anonieme schrijver daarvan, en -als u toch bezig bent- de complete PowNed-kliek, met hun schaamteloze reaguurders, provocerende reporters, xenofobe redactie en valse presentators.

Afglijden. Het is niet moeilijk, iedereen kan het. We kunnen het gezamenlijk of individueel. Het kan snel gebeuren, of juist geleidelijk, en je mag hopen dat er mensen zijn die je er op wijzen als het jou overkomt. Als je er voor openstaat kun je met wat goede wil, een beetje inzet en soms wat geluk ophouden met de gang naar beneden.

Zo niet beroeps-klootzak en PowNed-hoofdredacteur Dominique Weesie. Die sneue hufter wil helemaal niet stoppen. Hoe vaak je hem of zijn harteloze volgelingen ook aanspreekt, hij blijft gewoon lekker glijden, al bijna tien jaar ook op televisie. Beledigingen, polarisatie, seksisme, negatieve framing, en ga zo maar even door – het komt allemaal uit zijn rotte koker. En dat zogenaamd onder het mom van ‘verfrissende journalistiek’, nota bene betaald van uw en mijn belastingcenten.

Afglijden. Ben ik dat nu zelf aan het doen? Ik denk het niet. Gisteren zou ik deze blog niet zo geschreven hebben – niet omdat ik er toen anders over dacht, maar omdat ik hier en daar andere woorden zou hebben gekozen. Echter, soms moet je even duidelijke taal spreken. Ik reken mensen niet af om wie ze zijn, maar om wat ze doen. In dit geval het publiceren van een artikel dat voor de zoveelste keer een ondergrens overschrijdt. Er niets over zeggen, dát zou afglijden zijn. Ik zet mijn hakken in het zand, en ik hoop u ook.

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Mikel Buwalda (1974) is fotograaf, tekstschrijver voor en eigenaar van Krag.nu. Als freelance fotograaf werkt hij voor zowel zakelijke als particuliere opdrachtgevers (gespecialiseerd in portretten en documentairestijl). Daarnaast maakt hij eigen fotografisch werk en gaat hij geregeld op pad als trainingsacteur voor diverse bedrijven.

Reageren

Yep, ook Krag.nu maakt gebruik van cookies! UITLEG

Alle websites maken gebruik van cookies, Krag.nu dus ook! Het zijn kleine bestandjes die op je computer geplaatst worden en ervoor zorgen dat de website goed werkt. Bovendien helpen ze om Krag.nu te kunnen verbeteren.

Er worden geen privégegevens verzameld!

Deze cookiemelding is verplicht omdat er op Krag.nu filmpjes te zien zijn die op YouTube staan. Daardoor ontvang je mogelijk ook cookies van die website. Wil je dit niet? Pas dan daar je instellingen aan.

Sluiten