Ahhh, de liefde. Discussiepunt sinds de Oudheid. Centraal thema vanaf de klassieke literatuur en rode draad door de poëzie. Generaties musici hebben getracht te achterhalen wat dit abstract begrip precies inhoudt en stellen decennialang existentiële vragen als What Is Love? (Haddaway), Are You Ready For Love? (Elton John) en Where Is The Love? (The Black Eyed Peas). Op die laatste vraag gaan we vandaag een antwoord zoeken.
De liefde maakt blind, overwint alles, kan niet van één kant komen, is sterker dan de dood, maar belangrijker dan de rest, de liefde gaat door de maag. Daar waar die vlindertjes zitten. En dat hadden die Spanjaarden al enige tijd geleden in de gaten. Ja, dat lees je goed. De Spanjaarden.

Kom, laat waarmee je bezig bent even liggen, en stap in mijn tijdmachine. Op naar het jaar 1491. Locatie: Valencia. Eeuwenlang is de kuststad in handen geweest van de Arabische bezetters die sinds 711 voet op het Iberisch Schiereiland hebben gezet. Over een paar maanden zijn de laatste Moren uit Spanje weggebonjourd (weggeholad?) en is Spanje één. Let the good times roll, op naar de Gouden Eeuw, die niet veel later zou starten. Een glorieus, religieus, cultureel en rijk Spanje dat zou uitgroeien tot een van de grootste koninkrijken die deze aardkloot ooit heeft gezien.
Zo, we zijn er. Hoef je dit historisch geneuzel ook niet meer aan te horen.

Toe maar, maak die deur maar open en stap naar buiten. Ruik de rijpe sinaasappelen, voel die warme nazomerzon op je Noord-Europeaanse huid branden. Zie de lokale boeren en veehouders met houten karren richting die grote omheinde stad trekken. Dát is Valencia. Zie je dat kasteel met die hoge stereotype, totaal niet overdreven, prinsessentoren? Daar gaan we naartoe, vandaag wordt de paella ontdekt! Want kijk, de koning heeft een belachelijk lekkere dochter en is zeer gewild onder de edele heren van Valencia. Maar ook hier weten ze: er kan er maar één de winnaar zijn.
Om te bepalen welke edele heer onchristelijke dingen mocht uitspoken met zijn dochter, liet de koning een kookwedstrijd uitschrijven en de maker van het lekkerste gerecht zou de gelukkige winnaar zijn. Want tja, ware liefde gaat immers door de maag, dat wist die koning wel.

Na meerdere gerechten te hebben geproefd, was daar ineens het lekkerste gerecht dat de koning ooit heeft gehad: een melange van door saffraan geelgekleurde rijst, ui, knoflook, tomaat, kip, konijn, groene bonen, olijfolie en een handvol lokale Mediterrane kruiden.
Het kasteelhoofd wendt zich tot de chef van het gerecht, feliciteert hem en vraagt: “Maar wat is de naam van dit fantastisch gerecht?”
De edelman, die dit boerenrecept (lees: flikker alles wat we hebben in één joekel van een pan) geleerd heeft van zijn vrienden op het platteland, antwoordt trots: “Paella.”
De ogen van de koning worden waterig en hij krijgt een brok in zijn keel. Want laat dit nou net in de Spaanse taal ‘Voor haar’ betekenen. Pa, is een verkorte en frequent gebruikte versie van para dat ‘voor’ betekent. Ella verwijst naar de vrouwelijke enkelvoudige persoon: ‘haar’. Para ella → Pa’ ella → Paella. Voor haar.
‘Gossimijne, wat romantisch!’ denkt de vorst. Ontroerd door de dubbele betekenis stemt de koning in met het huwelijk en leefden ze nog lang en gelukkig.

Dus ben je een edele heer en niet bang om te koken? Begin dan nu alvast met oefenen van het perfectioneren van je paella om je liefje te verrassen op Valentijnsdag.
Of ben je juist een belachelijk lekkere prinses? Laat dan je vader een kookwedstrijd uitschrijven om je vervolgens te laten uithuwelijken. Óf vraag gewoon je liefje om deze liefdesschotel voor je te maken. Scheelt administratie, teleurstellingen en zo.

Overigens, in tegenstelling tot wat veel paellaliefhebbers denken, is het originele paella recept, la paella valenciana, zónder zeevruchten. De variant mét is bedacht door armere vissersdorpjes die niet over dezelfde ingrediënten beschikten als de rijke stad. Dus mocht je wederhelft geen zeevruchten lusten, ginne paniek! Gewoon de originele paella koken. En daarna onchristelijke dingen uitspoken.

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Richard Janssen (1989) is tientalig foodie, docent, en journalist. Zowel werkzaam bij de Volksuniversiteit, Dagblad de Limburger, als Scelta, schrijft en kookt Ricci daarnaast voor Krag.nu. Hongaars van bloed en Italiaans van hart houdt de bourgondiër pur sang zich het liefst bezig met taal, sport, cultuur, reizen, muziek en zijn favoriete moment van de dag: het avondeten.

1 reactie

Reageren

Yep, ook Krag.nu maakt gebruik van cookies! UITLEG

Alle websites maken gebruik van cookies, Krag.nu dus ook! Het zijn kleine bestandjes die op je computer geplaatst worden en ervoor zorgen dat de website goed werkt. Bovendien helpen ze om Krag.nu te kunnen verbeteren.

Er worden geen privégegevens verzameld!

Deze cookiemelding is verplicht omdat er op Krag.nu filmpjes te zien zijn die op YouTube staan. Daardoor ontvang je mogelijk ook cookies van die website. Wil je dit niet? Pas dan daar je instellingen aan.

Sluiten