Ein wat alder echpaar had eure kamera kepot. Neet det ze dae nog zoeë döks gebroékte, maar toch. “Eine gooje kamera mòs’se hebbe, want det tillefoongedeuns is maar niks”, zoeë woort gezag. En ònder ’t vaerder oétlegge van de meugelikhede woort d’r röstig door gepraot euver fotografere. Det d’r vuuël veranderd waas. En det d’r tiggeswaordig hiél vuuël kiekjes waere gemak, maar det die minder döks bekeeke -kinne- waere. “Als weej foto’s van de kleinkinder wille zeen mòtte we dao waeke um vraoge, en dan kriég’se die via de kompjuter”, en eine groeëte zuch volgde. Leever hadde ze gewoeën ein aafdrök. Ein? Leever miér dan ein! “Foto’s mòs’se aafdrökke en dan gewoeën in ein mäpke doon. Veur in de tas. Hes’se dién goldstökke altiéd beej dich.”

En zeej hebbe geliék. Echte foto’s kiéke duit wat. Pak maar ens ein ald fotoalbum van de zölder, nestel dich met ein tas thee op de bank en neem dich d’n tiéd um die foto’s ens good te bekiéke. Det zién gèn kiekjes…det zién herinneringe. Momente van vruuëger die we nòw koestere en wao we met nostalgie en sentiment op truuk kiéke. Ònbetaalbaar.

Ein paar oor later kump ein twiéjde, auk wat alder, echpaar met ’t zelfde dilemma. Auk zeej hebbe eure kamera keduuk en wille gaer eine niéje. En auk zeej hebbe vruuëger duchtig gefotografeerd. “Maar det waas nog met rölkes. Bestaon die nog?” Gelökkig bestaon die nog; ik maak d’r zelf nog regelmaotig gebroék van.

Nao ’t aafraekene van eure niéje camera wis de man mich nog te vertelle det hae vruuëger van zién iérste vakantiegeld eine kamera had gekòch. Zién iérste vakantiegeld van zien iérste beejbaantje: honderd gölde. Ziéne pap waas ’t d’r toen neet met ins maar toch kòch heej veur negeënnegetig gölde eine Zeiss Ikon Ikomatic F. Ein investering wao hae naor eige zegge jaore plezeer van haet gehad, én hae had nog eine gölde euver!

“Is zon’ne kamera nòw nog wat waerd?”, vruuëg hae. Helaas is det neet ech wat, maar veur eine verzamelaer kin ’t leuk zién veur in ein vitrinekesje. Zoeë als beej òs baove in de cursusruumte.

Ein paar daag later kwaam dae man waer in de zaak. Zoéle d’r vroage zién euver ’t niéje toestel? “Nae huuër, alles lök bes. Maar ik kòm dich wat bringe.” En oét ein plastic täötje kwaam ein alde Zeiss Ikon Ikomatic F. “Dae meugs’se baove in de virtine zette…beej mich steite allein maar in de waeg.”

En dao steite nòw.

Eine camera zònder waerd.

Ein moéj verhaol.

Ein ònbetaalbare herinnering.

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Eric Sweijen (1972) is fotograaf en bedrijfsleider bij Hofleverancier Foto Kino Linders, waar hij ook les geeft in fotografie. In zijn vrije tijd speelt hij dialecttoneel bij Silhouet en zet zich daar behalve als acteur ook in als decorontwerper, vormgever en bestuurslid.

Reageren

Yep, ook Krag.nu maakt gebruik van cookies! UITLEG

Alle websites maken gebruik van cookies, Krag.nu dus ook! Het zijn kleine bestandjes die op je computer geplaatst worden en ervoor zorgen dat de website goed werkt. Bovendien helpen ze om Krag.nu te kunnen verbeteren.

Er worden geen privégegevens verzameld!

Deze cookiemelding is verplicht omdat er op Krag.nu filmpjes te zien zijn die op YouTube staan. Daardoor ontvang je mogelijk ook cookies van die website. Wil je dit niet? Pas dan daar je instellingen aan.

Sluiten