Het spelletje begon goed. Bij mijn eerste worp belandde ik op KANS. Ga door naar start. Hoppa! 40.000 gulden gebeurd. En het geluk kon niet op. In mijn rijkere eerste ronde kon ik direct de duurdere straten kopen. Tegen de tijd dat mijn medespelers voorzichtig hun eerste stappen op de vastgoedmarkt zetten, konden ze het doen met de meuk die ik voor ze had overgelaten. En dat was niet bijster veel. Sorry, schoonfamilie! Maar zo werkt Monopoly.

Ja, het potje liep bijzonder soepel. Samen met mijn schoonzus was ik al snel aan de winnende hand. We sloegen, sluwe vastgoedmagnaten die we waren, de handen ineen. Terwijl de anderen magere huurtjes incasseerden met leftovers als Brink en Dorpstraat, hadden wij inmiddels heel Utrecht, Den Haag en Rotterdam in ons bezit. De huurwinst investeerden we in van die schattige groene huisjes. Op onze bouwkavels verrezen schitterende Vinex-wijken, met her en der zo’n rood hotel. Ondertussen telden we ons geld.

Een heuse vrijemarkteconomie. Al na een paar ronden hadden we stapels oranje briefjes en het totale monopolie op vastgoed, openbaar vervoer, water en energie. Wij waren tenslotte de eersten geweest die gingen bouwen. Zo doe je dat. Bijna alle huisjes maakten we op. De rest kon trouwens toch geen eigen huis meer betalen. Door onze snel stijgende huren hingen de persoonlijke faillissementen al aan hun broek. Mijn compagnon en ik namen nog een oliebol met extra veel poedersuiker.

Ach, zei een van de verliezers, ik vind het niet meer leuk. Het is oneerlijk, dat vrijemarkt gedoe. Wij kunnen toch niet meer winnen, dus laten we maar stoppen. Hee, zei ik, doe niet zo kinderachtig. Hoezo kunnen jullie niet meer winnen? Jij was laatst toch nog tweede geworden in die modellenwedstrijd. Dat is toch ook leuk? Mijn schoonzus nam glimlachend een slok champagne.

De ongelukkigen vroegen om een referendum. We stemden. Vijf voor, twee tegen.

Helaas, zeiden mijn compagnon en ik, het was een raadgevend referendum. Je kan er niet zomaar uitstappen. Wij spelen door, en jullie ook. Dát zijn de regels van het spel.

Man, rot toch op, jullie kapitalisten, was de reactie. Het bord vloog door de kamer. Mijn schoonzus en ik gaven elkaar een high five. Gewonnen!

De sfeer was gezet.

Drie uurtjes vrijemarkteconomie hadden meer kwaad dan goed gedaan. Er was een diepe kloof ontstaan tussen de winnaars en de verliezers, de onderlinge verhoudingen stonden op scherp en de verruwing sloeg toe. Terwijl buiten wat verdwaalde idioten hun laatste cobra’s erdoorheen joegen, zei mijn vriend: Volgend jaar spelen we met ónze regels. Maar dan een potje Risk.

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Dr. Loes Keijsers (1982) is wetenschapper en werkzaam als universitair docent. Ze studeerde Biologie aan de Universiteit Utrecht (specialisatie gedragsbiologie en wetenschapscommunicatie) en promoveerde op onderzoek naar opvoeding en criminaliteit bij pubers. Daarnaast is ze tafeldame bij Omroep Venlo en L1. Bij TEDx Venlo is ze sprekerscoach. Sinds 2011 woont ze in Venlo.

Yep, ook Krag.nu maakt gebruik van cookies! UITLEG

Alle websites maken gebruik van cookies, Krag.nu dus ook! Het zijn kleine bestandjes die op je computer geplaatst worden en ervoor zorgen dat de website goed werkt. Bovendien helpen ze om Krag.nu te kunnen verbeteren.

Er worden geen privégegevens verzameld!

Deze cookiemelding is verplicht omdat er op Krag.nu filmpjes te zien zijn die op YouTube staan. Daardoor ontvang je mogelijk ook cookies van die website. Wil je dit niet? Pas dan daar je instellingen aan.

Sluiten