D’r kòmme ein paar -zoeë bliék later- studente de winkel binnegelaupe en vrintelik wuuërt d’r gevraog of ik “een paar kopietjes kan maken?”. Zeker kin det. Viéftieën stöks A4, zwart-wit, döbbelzijdig, zoeë is de opdrach.

Normaal kiék ik ech neet naor detgeen wat eine klant gekopieerd wil hebbe, maar ’t met vette, diékgedrökde letters waord UMFRAGE kòs ik ech neet misse. Dus ein deil Nederlandstalige studente meug in òs grensstad ein umfrage doon ònder de Duitse kauptoeriste. En dan vraog ik mich metein aaf of dees studente überhaupt ein wäördje Duits kinne.

In dees gedachte veul ik mich metein eine alde näöler (vruuëger waas alles baeter); maar ’t is aevel wal zoeë det ein groeët gedeilte van mién generatie Venlonaere met de Duitse taal is opgegreujd. Weej keeke op de kiedelkàs naor de Pruus. Als kleine hens naor die Sendung mit der Maus, Rappelkiste en Löwenzahn. Later naor gooje films met Bud Spencer en Terence Hill; want die kwaame op de Pruus, en neet op Nederland 1 en 2 (zoeë wie det toen nog hoot, en miér hadde we auk neet).

Ik heb jaore gedach det Bud en Terence net als Clint Eastwood Pruuse waare. Want die gooje films kwaame op de Pruus en die waorte ingespraoke. Niks òndertitels, gewoeën van Lass’ die Kanone stecken oder es bekommt dir schlecht. En zoeë liérde weej Duits.

Maar ik merk det de Pruus neet miér vuuël bekeeke wuuërt. Tiggeswaordigs hebbe we Netflix en YouTube. Ingels is wat de klok sleit, en dao is an sich niks mis mei. Maar ik vraog mich wal aaf wie die studente eur Umfrage gaon doon. Kòm, neet näöle, ‘t zal bes goodkòmme.

Ik laup truuk naor de balie met 15 kopietjes (A4, zwart-wit, döbbelzijdig) en wins eur gekscherend ein schöner Tag und viel Spaß mit die Umfrage. Ze kiéke mich aan wie eine boétsauto. Maar d’r is eine dae misschiens wat slummer is dan de res.

“U spreekt goed Duits meneer. Kunt u ons vertellen hoe we kunnen vragen of ze deze enquête willen invullen?”, wuuërt mich gevraog. “Guten Morgen, darf Ich Ihnen bitten an einer Umfrage teilzunehmen”, is mién antwoord. En ik zeen det de studente bliéj zién det ze beej òs de zaak zién binnegelaupe.

Maar ein Umfrage geit neet op ein laege maag. “We gaan eerst een hapje eten. Weet u nog een leuk adresje?” Ik gaef eur verschillende suggesties en d’r wuuërt gekaoze veur Brownies en Downies op de Joeëdestraot. “En hoe komen we daar?” Ik leg eur de waeg oét en beej ’t naor boéte laupe gaef ik eur nog de tip det als’se de waeg kwiét waere ze nog altied kinne vraoge: “Entschuldigung, können sie mir bitte sagen wo die Judenstraße ist?”

Maar ik zeg metein det ze det maar neet mòtte doon… de zals maar net eine alde näöler taegekòmme.

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Eric Sweijen (1972) is fotograaf en bedrijfsleider bij Hofleverancier Foto Kino Linders, waar hij ook les geeft in fotografie. In zijn vrije tijd speelt hij dialecttoneel bij Silhouet en zet zich daar behalve als acteur ook in als decorontwerper, vormgever en bestuurslid.

Reageren

Yep, ook Krag.nu maakt gebruik van cookies! UITLEG

Alle websites maken gebruik van cookies, Krag.nu dus ook! Het zijn kleine bestandjes die op je computer geplaatst worden en ervoor zorgen dat de website goed werkt. Bovendien helpen ze om Krag.nu te kunnen verbeteren.

Er worden geen privégegevens verzameld!

Deze cookiemelding is verplicht omdat er op Krag.nu filmpjes te zien zijn die op YouTube staan. Daardoor ontvang je mogelijk ook cookies van die website. Wil je dit niet? Pas dan daar je instellingen aan.

Sluiten