de-nummer-1-van-richard-janssen

Foto © Mikel Buwalda

Richard – vaker Ricci genoemd – Janssen zit niet stil. Tijdens de klassieke 40-urige werkweek is hij meertalig online marketeer. Maar daarbuiten komt hij tot bloei als voetbalverslaggever, hobbykok, schrijver en binnenkort ook als blogger voor Krag.nu. “Van één ding ga ik me snel vervelen. Ik heb variatie nodig om me uit te dagen. Zolang het maar met taal, schrijven, sport, keuken of muziek te maken heeft.” Wanneer we hem vragen tot welke genres we ‘Ricci’ kunnen rekenen, antwoordt de polyglot stellig: “Jazz, blues, soul, reggae, ska, funk en hip hop.” Dat is nogal wat. “Ja, ik heb dat rijtje zo vaak opgenoemd dat ie nu automatisch komt. Oh ja, mestizo ook trouwens.”

Mestizo? “Mestizo is een stroming die zijn origine vindt in Frankrijk en Spanje in de jaren 90. Het is een melange van latin, salsa, reggae, ska, rock, punk, electro en hip hop. Manu Chao is het beste voorbeeld. Ik heb zelfs mijn scriptie over zijn maatschappijkritisch oeuvre geschreven!”

Hebben we dan ook meteen jouw favoriete artiest gevonden? “Nee, hij staat wel hoog genoteerd in de Ricci Top 50 hoor.” Wie dan wel? “Als ik na ga denken kan ik wel 10 artiesten opnoemen waarvan ik die special feeling krijg, maar zonder na te denken –en dat moet je juist hebben – denk ik meteen aan Ray Charles.”

Hoe komt dat zo? “Nadat mijn moeder me de film Ray had laten zien in 2004, was ik verkocht. Tot die tijd was ik alleen maar bekend met de top 40 en al het werk van Eminem. Een wereld ging voor me open, muziek in mijn oren. Échte muziek. Muziek met emotie. Muziek als uitlaatklep. Muziek zonder commercie als primair doel. Muziek vanuit het hart. In de loop der jaren leerde ik vanzelf andere grootheden kennen die mijn muziekkast vullen: B.B. King, John Lee Hooker, Queen, James Brown, Aretha Franklin, Bob Marley, Louis Armstrong, Sidney Bechet, Janis Joplin en ga nog maar even door. Maar Ray”, zegt Ricci alsof hij over een bekende vriend spreekt, “daar begon het allemaal. Een onverklaarbaar gevoel zodra je zijn stem en kenmerkende sound hoort. Goede muziek hoef je ook niet uit te leggen, goede muziek moet je voelen. Ervaren. Leven. Vaak zitten we met een stel vrienden urenlang naar blues- en jazzplaten te luisteren met Whisky en sigaren. In stilte. Genietend.”

En zijn beste nummer? “Of het zijn beste nummer is weet ik niet. Je hebt natuurlijk het geniale What I’d Say, het feel good nummer Let the good times roll en het lieflijke Hallelujah I love her so. Maar voor mij is het Georgia On My Mind. Een speciale live versie die helaas niet meer online te vinden is. Ik heb hem wel op plaat, maar daar hebben jullie lezers niets aan, haha!” Waarom is het nummer dan zo speciaal voor jou? “In 2010 heb ik een half jaar in Italië gewoond, in Bologna, waar ik mezelf ben geworden en heb ontwikkeld. Een half jaar in mijn uppie, zonder bekenden in een land waarvan ik de taal nog moest leren. Na 7 maanden afwezigheid zat ik in de auto naar Venlo en bij het zien van mijn thuisstad luisterde ik Georgia On My Mind op mijn mp3’tje. Dit lied is voor mij een letterlijke vertaling van de nostalgie. Rustgevend en veilig. Omarmd worden door vrienden en geliefden. Thuis.”

Ray Charles – Georgia on my Mind (Live, 1976)

Dit wil ik delen!

AUTEUR

KRAG.nu is een op Venlo georiënteerde website, maar kijkt ook voorbij de stadsgrenzen. Je vindt er blogs, interviews, items en rubrieken. Het is een onafhankelijk medium: positief als het kan, kritisch als het moet.

Reageren

Yep, ook Krag.nu maakt gebruik van cookies! UITLEG

Alle websites maken gebruik van cookies, Krag.nu dus ook! Het zijn kleine bestandjes die op je computer geplaatst worden en ervoor zorgen dat de website goed werkt. Bovendien helpen ze om Krag.nu te kunnen verbeteren.

Er worden geen privégegevens verzameld!

Deze cookiemelding is verplicht omdat er op Krag.nu filmpjes te zien zijn die op YouTube staan. Daardoor ontvang je mogelijk ook cookies van die website. Wil je dit niet? Pas dan daar je instellingen aan.

Sluiten