Je hoort Wilders de vraag ‘Willen jullie in deze stad, en in Nederland, meer of minder Marokkanen?’ stellen en zijn toehoorders vervolgens enthousiast ‘Minder, minder, minder, minder!’ scanderen.

Die komt lekker bij je binnen.

Op televisie zie je hem een ‘kopvoddentaks’ voorstellen. ‘De vervuiler betaalt’, legt de man uit. ‘Het is tijd voor een grote schoonmaak van onze straten. Een beter milieu begint bij jezelf.’

Sjiek verwoord, als ze het jou vragen.

‘Zolang islamitische testosteronbommen als een zwaard van Damocles boven de Nederlandse vrouwen hangen, stel ik voor dat we mannelijke asielzoekers opsluiten in azc’s.’ Wilders waarschuwt ons voor een ‘verkrachtingsepidemie’ en ‘seksueel jihadisme’.

Dat is de taak van een volksvertegenwoordiger die niet nep is, vind je.

Enfin.

Je hebt de Partij voor de Vrijheid in de loop der jaren op de voet gevolgd en bent tot de conclusie gekomen dat dit de politieke beweging is waar jij bij wil horen. Sterker nog, politiek actief worden voor deze partij, dat is je streven. Samen met je geestverwanten ten strijde trekken tegen de ‘islamisering’. De Koran verbieden, moskeeën sluiten. De Prinsenvlag hijsen. Hoe mooi is dat?

De gemeenteraadsverkiezingen komen eraan en jouw club doet mee in dertig gemeenten. Ook de jouwe, en je staat daadwerkelijk op de lijst. Wilders ziet het in je!

Eerst maar eens kennismaken met je collega’s. Je gaat de kar immers samen trekken. In de maanden die volgen leer je ze langzaam maar zeker kennen, en hoewel jij ook vindt dat de enige goede moslim een moslim is die in zijn vrijheid beperkt wordt, begint het je op te vallen dat je collega’s wel erg fanatiek zijn. Zo fanatiek dat je er na een half jaar schoon genoeg van hebt. Je trekt je terug.

Het ‘overkwam’ Zayhira Simmons uit Purmerend. Ilse Blom uit Emmen. Hans Hofte uit Enschede, en anderen.

Rechtgeaarde PVV’ers die afknappen op anti-islam sentiment.

De ironie.

21 maart is het zover. Als we de uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen van vorig jaar in ogenschouw nemen, ligt een politieke aardverschuiving in ons gemoedelijke stadje voor de hand.

Lijsttrekker Donald Fijnje is nog nergens op afgeknapt.

En u?

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Mikel Buwalda (1974) is fotograaf, tekstschrijver voor en eigenaar van Krag.nu. Als freelance fotograaf werkt hij voor zowel zakelijke als particuliere opdrachtgevers (gespecialiseerd in portretten en documentairestijl). Daarnaast maakt hij eigen fotografisch werk en gaat hij geregeld op pad als trainingsacteur voor diverse bedrijven.

Reageren

Yep, ook Krag.nu maakt gebruik van cookies! UITLEG

Alle websites maken gebruik van cookies, Krag.nu dus ook! Het zijn kleine bestandjes die op je computer geplaatst worden en ervoor zorgen dat de website goed werkt. Bovendien helpen ze om Krag.nu te kunnen verbeteren.

Er worden geen privégegevens verzameld!

Deze cookiemelding is verplicht omdat er op Krag.nu filmpjes te zien zijn die op YouTube staan. Daardoor ontvang je mogelijk ook cookies van die website. Wil je dit niet? Pas dan daar je instellingen aan.

Sluiten