Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
 

Als’se in Wolfsbronn bis (ein klein gaat met nog gèn 100 inwoeëners, aan de voot van de Hahnenkamm) kins’se zeen det de natuur ‘t good veur mekaar haet. In ‘t Altmühltal leet namelik de ‘Steinere Rinne’, ein gäöt die door de natuur gemak is, die zich zelf ònderheld en wao –als de mins zich d’r maar neet mei bemeujd– tot in lengte van daag idderein van kin geneete.

Als’se in Venlo bis (ein stad wao wie in ein dörp idderein idderein kint, in eine baog aan de Maas) kin’se zeen wie minse dinger verzinne die neet werke. D’r löp ein gäöt die dökker druuëg steit dan det ze löp. En wao beej’se mòs oétkiéke des’se dich d’r de nek neet euver briks. De mins mòt zich d’r mei bemeuje wat ònderhald en veiligheid betref.

We ginge in de vakantie op zeuk naor de Steinere Rinne. Kwelwater, wat op ein vlak gedeilte beej de voot van de Hahnenkamm naor baove kump, is dao erg kalkriék. En in de loup der jaore haet ‘t water wat gedöldig richting Wolfsbronn kabbelde zich ein eige kalkgäötje gemak. En zoeë wie det geit met kalkriék water (dink maar aan druipsteingrotte of dién slech ònderhalde wasmesjién) stop ‘t greuje dan neet. Jaor nao jaor waort ‘t gäötje hoeëger en breier. En door ‘t euver ‘t rändje spetterende water greuje d’r taege de rand mòsse en zeldzame pläntjes. Wie weej d’r ware waas de gäöt zo’n 130 maeter lank en op sommige punte wal 160 centimaeter hoeëg.

Als’se in Wolfsbronn bis zuus’se det helaas de mins ouk dao dinger duit die baeter neet gedaon hadde kinne waere. Op sommige plaatse haet de mins de gäöt beschadig, umdet eigewiéze pringels d’r neet met de fikke van aaf kinne bliéve. Gelökkig is met vuuël oug veur detail en respek veur de natuur de Steinere Rinne gemak en kabbelt ‘t water nog steeds richting ‘t dörp.

Als’se in Venlo bis zuus’se det minse nao jaore ‘t leech zeen en in al eur wiésheid besloéte det besloéte van vruuëger neet de meis gelökkige zién gewaes. ‘t Schiént det d’r planne zién veur de herindeiling van de Keulse Paort wao op gèn gäöt miér te zeen is. De plänkskes die nuuëdig ware beej de Venloup um de gäöt aaf te dekke zulle binnekort wal op Nolensplein.nl te koup aangebaoje waere.

Nao de wandeling naeve de Gäöt van Wolfsbronn leepe we ‘t dörp in wao de bevolking zich òndertösse ruum verdöbbeld had. Toevallig waas dae daag ‘t jaorfees van de freiwillige Feuerwehr, waobeej de umliggende dörpkes gaer op oétnuuëdiging aanschoove. Weej hadde gèn oétnuuëdiging maar ware van herte welkom um ouk op ‘t pleintje aan te schuuve, wao de kräömkes met aete en drinke al klaor stònde. De dames van ‘t dörp hadde de meis fantastische torte und kuchen gecreëerd en de mannelikke –good veur op eine kalender– freiwillige Feuerwehrleute zörgde veur de grill en d’n drank. Op de achtergrond kabbelde ‘t baekske door ‘t dörp.

Geneetend van ein ambachtelikke wors met de lekkerste petatteslaaj dae ik oejts gehad heb, kwaam de veurzitter van ‘t ganse gedeuns naeve òs zitte. En gaer woel hae weite wae weej ware, en wie we in Wolfsbronn terech ware gekòmme. Ein òngedwònge leuk gesprek. Ik vroog um op mién beurt wie ‘t kwaam det d’r zoeë vuuël jeug beej de vreejwillige brandweer waas. En ‘t antwoord waas aeve simpel als logisch. Det meuste ze van eure pap. Neet det ze van eur vader op eur neut kreege als ze det neet deeje, maar oét traditie –van vader op zoon– zoot bekans ‘t ganse dörp beej de freiwillige Feuerwehr. En dao dreijt in Wolfsbronn de ganse gemeinschap op; vreejwillig veur mekaar klaor staon. Det kwaam mich bekind veur. Gruuëts kòs ik um vertelle det in Venlo (met toch wal wat miér inwoeëners) vreejwilligers hoeëg in ‘t vaan staon; det minnigein vereiniging of evenement ‘t professioneler veur mekaar haet dan minnigein deure instantie, en det dankzij òs talriéke vreejwilligers. Euver òs gäöt heb ik aevel gezweege.

Als’se in Wolfsbronn bis vinds’se ein kleine maar riéke gemeinschap die, met vuuël vreejwilligers en ein groeët hert veur de samelaeving, ein gasvreejheid guuëf die miér dan werm aanveult.

…’t kòs wal klein Venlo zién.

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Eric Sweijen (1972) is fotograaf en bedrijfsleider bij Hofleverancier Foto Kino Linders, waar hij ook les geeft in fotografie. In zijn vrije tijd speelt hij dialecttoneel bij Silhouet en zet zich daar behalve als acteur ook in als decorontwerper, vormgever en bestuurslid.

Reageren