‘Wat leuk’, dacht ik toen ik onlangs weekkrant 1tegelen-belfeld uit de brievenbus haalde. ‘Knienkie op de voorpagina.’ Gevolgd door de gedachte dat dat eigenlijk wel een beetje vreemd was. ‘Het zal wel komkommertijd zijn’, redeneerde mijn brein. ‘En hij is stiekem toch ook best een interessant figuur.’ Ik kwam tot ‘inkeer’ na het lezen van de tekst naast de foto: ‘Het Tegelse straatbeeld zal nooit meer hetzelfde zijn nu Jo Hendriks, in de plaatselijke volksmond beter bekend als ‘Knienkie’, er niet meer is.’

‘Dit kan niet’, dacht ik. Gevolgd door een scheldwoord.

Knienkie was een bijzondere verschijning in de straten van Tegelen. Hoewel hij niet op de voorgrond trad, viel hij wel op. Licht voorovergebogen en gehuld in zijn lange regenjas struinde hij schier oneindig door zijn vertrouwde omgeving, altijd op zoek naar iets. Er was geen plekje dat hij niet kende. Hij had alles al gezien, met zijn blik op oneindig.

Knienkie

Met zijn witte baard en lange, ongekamde haren zag hij eruit als een oude, Griekse filosoof uit de Oudheid. Als een soort Plato, rondwandelend in de moderne tijd. Hij ging op in zijn gedachten, ogenschijnlijk lichtelijk verstrooid; wat er allemaal in hem omging, verstopt in zijn eigen wereld, wist niemand. Knienkie, de mysterieuze Tegelse Landstreicher, was altijd alleen.

De markante einzelgänger leek er niet mee te zitten, onverstoorbaar als hij was.

Weer of geen weer, Knienkie leek er altijd te zijn. Maar ‘altijd’ bestaat niet, zelfs niet als je tijdloos bent. Aan alles komt een eind en wat rest is de herinnering.

Na het lezen van het krantenbericht besefte ik dat het écht waar is: Jo Hendriks, alias Knienkie, is overleden. Op 65-jarige leeftijd, in de nacht van zaterdag 23 op zondag 24 juli. Op facebookpagina ‘Osse Jo’ (aangemaakt naar aanleiding van zijn opname) verscheen een bericht: ‘Dat hij mag vinden waarnaar hij zocht.’

Het klinkt misschien gek, maar ik zal Knienkie missen. En met mij heel Tegelen.

Fotografie © Jeu Lücker

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Sven Poels (1988) is journalist en tekstschrijver. Hij studeerde af in de Cultuur- en Wetenschapsstudies aan de Universiteit Maastricht en werkt als freelance verslaggever voor Dagblad De Limburger. Daarnaast publiceert hij geregeld voor Peel & Maas en Asbestslachtoffers Vereniging Nederland. Zijn specialisaties zijn sport, cultuur, politiek en maatschappelijke thema's.

2 reacties

  1. Wat onwijs mooi geschreven Sven. Jo was inderdaad een markant figuur in Tegelen. Een persoon die geen vlieg kwaad deed en in zijn eigen wereld leefde van soberheid en eenvoud.Waarom hij zo leefde of wilde leven weet niemand. Misschien dat hij nu gevonden heeft waarna hij op zoek was.

Reageren