Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
 

’t Is bekans 6 jannewari, dreejkeuninge, de daag det in hoéze Sweijen de kersboum aafgetuug wuuërt. Dao bin ik hiél alderwets in. D’n boum meug tot dreejkeuninge bliéve staon, maar hae kump auk neet iérder de kamer in als det d’n huijbaard met zién knechte ’t land oét is.

De balle meuge waer in de daoveur bestumde doeëze, de piek geit waer veurzichtig in dreej laoge keukepepeer en de kribstal wuuërt waer aafgebraoke. Op ’t lets gaon de lämpkes veur de letste kiér oét en waere ze oét de boum geplök.

Weej hebbe nog van die alderwetse lämpkes; ein wit stekske wie ein kerske (compleet met druupend kersevet) met dao op ein lämpke in de vorm van ein vlämke. ’t Flikkert wie ein ech kerske zònder brandgeväörlik te zién.

Vruuger zoote d’r in de boum beej mam en pap thoés auk van zo’n lämpkes; qua vorm dan. Flikkerende kerskes hadde we neet, maar wal lämpkes in alle kleure van de raegenbaog. De kersboum waas döks eine bònte kermis, maar det waas wal wie we ’t toen moeëj vònde.

Wat aevel neet moeëj waas, waas det de lämpkes toen serieel geschakeld ware. Wat ein elend idder jaor met de boum optuuge. Als ein lämpke los zoot deej dae ganse slinger ’t neet. Dan kòs’se iérs idder lämpke gaon aandreije um te kiéke of det d’r eine los zoot en dao mei de stroumkring ònderbrook. En als’se pech hads kwaam’se beej ’t letste lämpke d’r achter det ze allemaol vas genòg zoote…dus meus d’r eine (of god behoede, miérdere) ’t opruume ein jaor geleeje neet euverlaef hebbe.

Dan meus’se met ein reservelämpke in d’n aanslaag, alle lämpkes ein veur ein d’r oét dreije, vervange door ’t reservelämpke en haope de dae kepotte rotzak aan ’t begin van de slinger zoot…wat vanzelfspraekend noéjts ’t geval waas. Of nog erger; det d’r twiéj lämpkes kepot ware. En netuurlik had’se maar ein reservelämpke in hoés.

Tiggeswoordig zién beej mién beste weite allemaol die lämpkes parallel geschakeld. Als d’r eine ’t neet duit zuus’se det metein. De lämpkes die ’t doon doon ‘t, en die ’t neet doon zién keduuk en mòtte vervange waere. De ketting is neet miér zoeë sterk als de zwakste schakel, maar sterker.

’t Laeve is net wie zòn’ne lämpkesslinger, parallel en neet serieel. Zònder emus te wille beleidige meuge we zegge det nemus ònmisbaar is. Als ein lämpke oétgeit geit ’t laeve vaerder, wat neet wil zegge det d’r gèn gemis is!

Met de feesdaag zal d’r beej vuuël minse aan taofel tiéjes ’t kersdiner euver kepotte lämpkes geklasjeneert zién. Lämpkes die zoeëmaar inens oétginge, of die al jaore wat zwaaker leech goove en met de stille trom vertrokke. Lämpkes die feller ginge brande op ’t lets veurdet ze kepotsprònge, en lämpkes die veur de kepotte exemplare in de plaats zién gekòmme. De stroumkring van ’t laeve bliéf zién voltage en ampèrage doorgaeve aan idder lämpke. En soms geit det met ein biétje weerstand.

En ’t is maar good det ’t zoeë is. Det alles vaerder geit. Det de ketting neet serieel is en brik beej de zwakste schakel. Dan zoéle we in ’t laeve neet veuroét kòmme. Door ein kepot lämpke kin de ketting juus sterker waere. En van ein biétje weerstand wuuërt nemus slechter. Mischiéns geit dién lämpke dao wal feller van brande.

Aevel maar good det ik dit schreef nao de kersdaag en neet nao de Tour de France. Met ein fietsketting als metafoor had deze blog ech ein kloeëte ind gehad.

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Eric Sweijen (1972) is fotograaf en bedrijfsleider bij Hofleverancier Foto Kino Linders, waar hij ook les geeft in fotografie. In zijn vrije tijd speelt hij dialecttoneel bij Silhouet en zet zich daar behalve als acteur ook in als decorontwerper, vormgever en bestuurslid.

Reageren