Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
 

Het is komkommertijd. Er gebeurt momenteel niet veel. Mensen gaan op vakantie, zijn op vakantie of komen terug van vakantie. Waar ze naartoe gaan, waar ze nu zijn of waar ze vandaan komen weet ik niet, maar wel dat ze de hitte in ieder geval niet hadden hoeven opzoeken. In dat opzicht is het tegenwoordig ‘Oost west, thuis best’. ‘Beter rapen aan eigen dis dan elders vlees of vis’ mag je natuurlijk ook zeggen. Het is nog nooit zo warm geweest in Nederland als nu. Sinds er begonnen werd met meten, heet dat.

Omdat ik niet op vakantie ga dit jaar, en ook niet van komkommers hou, besloot ik de stofzuiger er maar eens bij te pakken. Je moet immers iets bedenken om jezelf mee bezig te houden als het bijna 40 graden Celsius is. Bovendien heb ik sinds kort, tot mijn grote vreugde, een zeer flitsend model: sportvelgen, led verlichting, een extra lang snoer, het kan allemaal niet op. Maar het allermooiste is dat hij geen muffe zak meer nodig heeft. In plaats daarvan beschikt hij over een transparant reservoir, een doorzichtige bak dus, zodat ik kan zien wat ik allemaal heb opgezogen. Nou ja, wat de stofzuiger allemaal heeft opgezogen.

De berg stoffige ellende, die zojuist nog verspreid door de woning lag, wordt dus inzichtelijk gemaakt, en het is niks minder dan een dikke middelvinger naar je tegenstander, hetgeen enorm inspireert. Het huishouden wordt op deze manier nog bijna leuk. In ieder geval bijna bijna. Daarom mocht ik hopen dat alle apparaten zoiets deden, maar nee, de vaatwasser laat nooit zien hoeveel stukjes prei en restjes aardappelpuree er in de Maas verdwijnen. Teveel gevraagd, blijkbaar, en een beetje jammer, want dat hele ritueel van uitruimen zou er flink van opknappen.

‘Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd’ zegt mijn moeder wel eens. Eigenlijk zeggen alle moeders dat wel eens, en alle vaders, broers, zussen, oma’s, opa’s, zonen, dochters, ooms en tantes. Iedereen feitelijk, het is niet voor niets een spreekwoord. Het zijn ook werkelijk de kleine dingen die het leven mooi maken, het is dus waar, en wederom komt hier mijn geliefde stofzuiger om de hoek kijken: hij kan zichzelf stofzuigen!

Laat dat maar eens even tot je doordringen. Het lijkt misschien nietszeggend, maar ik word er gelukkig van. Niet alleen omdat het handig is, maar vooral omdat het behoorlijk uniek is. Ik heb nog nooit een stoel gezien die op zichzelf gaat zitten, of een televisie die naar zichzelf kijkt. Op een trap die zelf omhoog loopt hoef je niet te rekenen, en een koffiezetapparaat dat zelf een bakkie doet kom je niet heel vaak tegen, dacht ik zo. Wel eens een tandenborstel gezien die zichzelf eens lekker uitgebreid staat te schrobben? Lijkt me niet.

Het is komkommertijd. Er gebeurt momenteel niet veel. Ik zit deze blog te schrijven, midden in de nacht, omdat het overdag te warm is, gewoon thuis, niet op vakantie, en hoop tegen beter weten in dat er snel komkommers op de markt komen die zichzelf schillen, in plakjes snijden en opeten. Neem een voorbeeld aan die magische stofzuigers, zou ik zeggen.

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Mikel Buwalda (1974) is fotograaf, tekstschrijver voor en eigenaar van Krag.nu. Als freelance fotograaf werkt hij voor zowel zakelijke als particuliere opdrachtgevers (gespecialiseerd in portretten en documentairestijl). Daarnaast maakt hij eigen fotografisch werk en gaat hij geregeld op pad als trainingsacteur voor diverse bedrijven.

Reageren