Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
 

Vaege. Idderein duit ‘t. En dan heb ik ’t neet euver de stoep vaege als ’t gesniéjd haet (want det duit ech neet idderein). Nae, ik wil ’t hebbe euver de vot vaege als’se op de doeës gezaete haes. En of de letste maoltiéd nòw wie eine 500 ponder dae in 1944 de Maasbrök wil rake, met eine vette plòns ’t water in schuut, of det ’t nao ein rectale explosie zelfs d’n ònderkant van de wc bril haet gerak; gevaeg mòt d’r waere… en smeis wal dökker als ens.

En misschiéns vraog geej òg nòw aaf wie dae van Sweijen heej waer op kump? Det zal ik òg ens vertelle. Van ’t weinige det ik op de kiedelkas zeen is Bed&Breakfast toch wal ein program wao ik mich gaer efkes veur gaon zitte. Kint geej det? Bed&Breakfast?

In iddere oétzending gaon dreej B&B eigenaere beej mekaar logere; ze laote zich gasvreej òntvange, verwinne, bliéve eine nach slaope en meuge dan eur oordeil velle alveures zelf ten proeëj te valle aan de meining van de twiéj stelle die beej eur op de kòffie kòmme. Döks zién d’r positieve zake te melde en soms wat liérmomente, al dan neet ingegaeve door persuuënlikke smaak. Neet idderein heldt nòw einmaol van bleumkes behang, roze maore of ’t deile van ein badkamer.

Soms velt d’r ech niks te naole, is alles zoeë moeëj, schoeën en naor wins gewaes des’se als kiéker dich neet kins indinke wat emus d’r neet good aan gevònde kòs hebbe. Maar de dinks toch neet det eine B&B eigenaer allein maar ein compliment kin gaeve aan eine kollega; nae, d’r mòt en d’r zal wat gevònde waere! Ein hoeëg kinderlik gehalte nananananana mak zich dan meister van de meis geciviliseerde volwasse mins.

En wat waas d’r lets aan gevònde? Ik dach nog: ‘Huuër ik det good? Mòs’se dich dao drök euver make?’ Jaowal, det meus. Nog noéjts hadde de gaste zoeë lekker geslaope, good gegaete en lekker in bad gezaete. Zelde hadde ze zo’n fijne gashiér en gasdame gehad; zoeë vrintelik en gezellig. Maar ein dink kòs toch ech neet. Ein dink zoot eur toch ech wal dwars. Ein dink…

De WC-rol hòng aan de verkiérde kant!

Watbleef? Huuër ik det good? Ik had toch good naor ’t program gekeeke en had de WC-rol neet aan de boétemoor van ’t huuske zeen hange. Auk hòng dae neet baove de stortbak taege de op d’n troeën gezaete gebroéker eure rök aan. De rol hòng toch gewoeën (als’se op de pot zoots) links. En det is toch prima..?

Nae, det waas neet prima, det waas lastig want dees kommentatrische waas rechshendig en dan waas ’t neet hendig det de rol links hòng. Ik kin òg vertelle det ik auk rechshendig bin, en det beej mich thoés op ’t huuske de rol auk links hink en det haet mich nog noeëjts in groeëte probleeme gebrach.

Ik meus mich dees informatie efkes laote indale en heb daornao lang gebreujd op de meugelikke problematiek van ein linkshangende rol. En toen bin ik mich de miés geschròkke! Wievuuël verschillende vaegers zoele d’r wal neet kinne zién?

Iérder geneumde dame waas rechshendig en ik neem aan det ze dan auk met rechs duit vaege. En ze vond ’t lastig det de rol links hòng, dus neem ik aan det ze thoés de rol rechs haet hange. Dan is zeej dus eine rechshendige-rechspakkende-rechsvaeger. ’t Verschil met mich is det ik de rol links heb hange, dus mot ik met mién rechterhand naor de linkermoor um de nuuëdige velkes van de rol aaf te trekke. Ik bin dus eine soort euverpakker: eine rechshendige-euverpakkende-rechsvaeger.

Maar ’t kin netuurlik auk zoeë zién des’se linkshendig bis en det de rol rechs hink. Maar des’se dan toch met rechs de velkes van de rol aaftreks en met links duis vaege. Dan bis’se dus eine linkshendige-rechspakkende-doorgaevende-linksvaeger. Sodeknetter! Wie die wiésheid einmaol mich toegedaon waas realiseerde ik mich wievuuël verschillende combinaties d’r wal neet meugelik zién.

En inens dach ik aan kwante discussies euver wc-protocolle die ik wal ens gehuuërd heb, of wao ik zelfs aan deilgenaome heb. Heb geej ’t auk wal ens gehad euver wie det geej ’t pepeer gebroek? Vouwe of proppe? Det is waer ein variabele. Wat die dame beej Bed&Breakfast deej weit ik neet, maar ik bin eine vouwer en gènne propper.

En nog zoeë eine; wao mòt ’t losse velke -griépklaor- hange? Taege de moor of vreej bungelend aan de veurkant. Ik bin d’r eine van det letste umdet ik vind det alles wat vreej bungeld aan de veurkant mòt hange, behalve sterte. De kins dus eine moorhanger zién of eine vreejbungelaer.

Miene god; ik bin dus eine rechshendige-euverpakkende-vreejbungelende-vouwende-rechsvaeger. Det weitende snap ik intelik ’t punt van de dame in de oétzending van B&B. De raks bekans gans van de wap als ’t neet geit zoeë als’se gewind bis. De zals maar geplaog waere met ein verkiérd hangende rol, of nog erger, gèn rol…

’t Kin zién det ’t laeze van baovestaonde invloed geit hebbe op òg persuuënlik vaegprotocol, wao ik op gèn inkele wiés verantwaording veur zal neme! Wat geej op ’t huuske dòt mòt ge zelf weite… dao heb ik bout aan.

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Eric Sweijen (1972) is fotograaf en bedrijfsleider bij Hofleverancier Foto Kino Linders, waar hij ook les geeft in fotografie. In zijn vrije tijd speelt hij dialecttoneel bij Silhouet en zet zich daar behalve als acteur ook in als decorontwerper, vormgever en bestuurslid.

1 reactie

Reageren