Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
 

Een van de weinige zekerheden die we hebben in het leven is er niet bepaald een om je dood te lachen, hoewel dat natuurlijk een leuke manier zou zijn om kassiewijle te gaan.

We sterven allemaal. Of je het nou leuk vindt of niet. Dae kan de pierikke hure hooste, zeggen ze op een dag ook over jou.

Hoe je uiteindelijk je laatste adem uitblaast kan nogal verschillen. Daarom een top tien om je wat inzicht te geven, want het een blijkt dodelijker dan het ander. Waar moet je veel beter op gaan letten en welke angsten kun je met een gerust hart overboord gooien?gsm mastenIn Venlo staan er vele tientallen. En dat is maar goed ook, want er valt niet te leven met een haperende livestream. Toch is niet iedereen er blij mee. De elektromagnetische velden zouden voor gezondheidsproblemen zorgen en gevaarlijk zijn. Uit onderzoek blijkt daar gelukkig niets van. Niet de GSM-mast, maar de angst ervoor maakt sommige mensen ziek. In de hoop mensen definitief gerust te stellen heeft men berekend dat de kans dat een GSM-mast iemand in Nederland daadwerkelijk het leven kost jaarlijks 1 op de 1 miljard is. Aangezien we slechts 17 miljoen inwoners hebben komt dat neer op niemand, dat is nogal goed nieuws.bliksemVroeger dacht men dat de strijdwagen van Thor, god van de donder, zó snel werd voortgetrokken door zijn bokken dat de vonken ervan af spatten. Tegenwoordig gelooft niemand meer dat het onweert omdat de god van de donder met het verkeerde been uit bed gestapt is. Maar de angst voor die akelige flitsen is er niet minder om geworden, en dat is min of meer terecht. Het is een heel slecht idee om getroffen te worden door de bliksem, en omdat iedereen dat donders goed weet wordt er over het algemeen op tijd geschuild. Mede daardoor is de kans om gedood te worden heel erg klein: slechts 1 op de 11 miljoen Nederlanders is ieder jaar de sigaar.vliegenTegennatuurlijk. Dat is de beste omschrijving. Mensen zijn nou eenmaal geen vogels. Desondanks moest en zou er gevlogen worden, vonden de gebroeders Wright. In 1903 hadden ze het voor elkaar en de rest is geschiedenis: tegenwoordig pakken we het vliegtuig om in Barcelona een nieuwe onderbroek te gaan kopen. De kans dat je neerstort is klein, zoveel is zeker, maar als het gebeurt is het meteen foute boel. Vliegtuigcrashes zijn domweg naar, en hebben daardoor vaak een grote maatschappelijke impact. Jaarlijks overleeft 1 op de 1,4 miljoen Nederlanders hun vlucht niet. Geen cijfers om van wakker te liggen, maar je mag best een beetje huiverig zijn bij het boeken van je volgende vlucht.griepHet wordt vaak makkelijk gezegd: ik ben een beetje grieperig. Als iemand een beetje hoofdpijn heeft en wat kucherig is, bijvoorbeeld. Maar als het influenzavirus wel eens in jouw lijf heeft huisgehouden weet je wel beter. Als je écht de griep hebt hoef je bij je ziekmelding helemaal geen act op te voeren aan de telefoon, als het je al lukt om te bellen. Als je aan de beurt bent ben je namelijk drie tot vijf dagen uitgeschakeld, en in het slechtste geval voorgoed. 1 op de 170.000 Nederlanders valt jaarlijks ten prooi aan de piepkleine boeven. De getallen beginnen al wat minder gunstig te worden.moordDe vreemde eend in deze top tien. Nu hebben we namelijk te maken met opzet, en dat laat weinig ruimte voor romantiek. Mensen willen leven, niet doodgaan. Al die gevaren die op de loer liggen zijn al vervelend genoeg, dus als iemand dan ook nog een handje blijkt te willen helpen wordt het dramatisch. De impact op de omgeving is altijd enorm. Sommige moorden brengen zelfs maatschappelijke veranderingen teweeg. We smullen ervan in films, maar in het echte leven is het gelukkig nog steeds een no go. Helaas is niet iedereen het daar mee eens: jaarlijks wordt 1 op de 163.500 Nederlanders bewust van het leven beroofd, en dat is een harde realiteit.vergifEr zijn drie manieren om een vergiftiging op te lopen: door iets in te ademen wat niet in de haak is, wat rottigs door te slikken, of door vreemde rommel via je huid binnen te krijgen. Maar hoe het gebeurt is eigenlijk niet zo interessant. Het soort gif, en vooral de dosis, bepaalt hoe ernstig de situatie is. Een glaasje strohrum kan prima, een paar liter niet. Zo simpel is het. En soms word je zomaar getrakteerd op het echte werk, bijvoorbeeld een kus des doods van de Zwarte Mamba. Door te bijten injecteert de slang een paar druppels gif in je lijf, genoeg om bij twintig volwassenen het licht uit te doen. Gelukkig kruipen ze niet rond op de Venlose hei. Jaarlijks bezwijkt 1 op de 102.400 Nederlanders aan een stof die niet in hun lichaam thuishoort. autorijdenWe doen het graag, autorijden. En veel trotse eigenaren van een rijbewijs –dat overigens roze is omdat men bij het ratificeren van een internationaal verdrag over verkeer, in 1949, vond dat het de kleur van samenwerking was– denken dat ze de beste chauffeur van allemaal zijn. Was het maar waar. Helaas zorgen zelfoverschatting en gebrek aan vaardigheid, vooral gevaarlijk in combinatie met een mentaliteit van likmevestje, iedere dag opnieuw voor veel ellende. Laat je niet afleiden door je telefoon en onthoud: haastige spoed is zelden goed. Het zou al een hoop schelen. Ieder jaar opnieuw gaat 1 op de 88.100 Nederlanders met hun auto de weg op, richting het noodlot.stralingGek genoeg tref je niet vaak iemand die angstig is voor straling. Terwijl dat best realistisch zou zijn, als je naar de cijfers kijkt. De GSM-masten hebben niks gedaan, dat zagen we al. Het gaat hier dus om andere soorten straling. Gewoon buiten bijvoorbeeld, ultraviolette straling, als de zon lekker op je bol schijnt. Niet teveel aan blootstaan, mocht je leven je lief zijn. Ironisch genoeg zijn er ook binnen de gezondheidszorg stralingsrisico’s: het loden schort dat een radioloog draagt is niet voor de show, zullen we maar zeggen. Röntgenstraling en alle andere gevaarlijke varianten zie je niet, en daarom zijn mensen er niet noemenswaardig bang voor. Dat neemt helaas niet weg dat er jaarlijks 1 op de 8500 Nederlanders ten onder gaat aan deze onzichtbare vijand.fijnstofFijnstof zie je doorgaans ook niet, maar het is overal. Ook in Nederland. Ook in Venlo. Iedereen kent de beelden uit steden als New Dehli, waar de gevaarlijke rommel zijn ware gezicht wel degelijk laat zien in de vorm van smog. De mistachtige sluiers bruine ellende boven de stad, inwoners die niet zonder mondkapje de deur uitgaan. Zover is het hier nog niet, of toch wel? Het kan maar beter niet te lang windstil zijn. Fijnstof wordt trouwens niet alleen door fabrieken en het verkeer opgeboerd: thuis ligt het gevaar ook op de loer. Als je pannenkoeken staat te bakken kun je er maar beter voor zorgen dat je ramen en deuren wagenwijd openstaan, anders sta je jezelf tijdens het kokkerellen om zeep te helpen. Het is een slow killer waar gelukkig steeds meer aandacht voor komt. De oplossing lijkt helaas nog ver weg, en tot die er is moeten we jaarlijks vroegtijdig afscheid nemen van 1 op de 5900 Nederlanders. Wie was er bang voor de bliksem?vallenHet leven bestaat uit vallen en opstaan. Figuurlijk, maar ook letterlijk. En daar zit hem de crux. Voor je het weet lig je op je bek en blijf je liggen. Tot in de eeuwigheid. Iedereen maakt wel eens een flinke smak, en dat doen we al van jongs af aan. Van je stoel kukelen, van de trap knikkeren en struikelen over alles wat los en vast zit, het hoort er allemaal bij. Eenmaal uit balans merk je verdomd goed wat zwaartekracht precies inhoudt, en word je niet heel subtiel herinnerd aan het feit dat je ook té hard kan vallen. Hardcore natuurkunde. Niks meer, niks minder. Dat deze lijst wordt afgesloten met iets dat zo down to earth is zou natuurlijk een opluchting kunnen zijn. Maar misschien ook niet, want de cijfers spreken boekdelen: er gaat geen jaar voorbij zonder dat er hoop mensen definitief worden gevloerd. 1 op de 4900 Nederlanders, maar liefst.

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Mikel Buwalda (1974) is fotograaf, tekstschrijver voor en eigenaar van Krag.nu. Als freelance fotograaf werkt hij voor zowel zakelijke als particuliere opdrachtgevers (gespecialiseerd in portretten en documentairestijl). Daarnaast maakt hij eigen fotografisch werk en gaat hij geregeld op pad als trainingsacteur voor diverse bedrijven.

Reageren