Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
 

De man leunt met zijn arm quasinonchalant op de balie. Hij staat een beetje schuin, ik vermoed dat hij zijn benen over elkaar heeft geslagen. Hij kijkt de winkel rond en maakt af en toe een klakkend, smakkend geluid met zijn tong tegen zijn gehemelte. Ik vroeg de man, toen hij er net kwam staan, of ik hem kon helpen maar hij koos ervoor om me te negeren, wel verscheen er een cynisch, arrogant ogend glimlachje op zijn lippen. 

Ik ken het type. Zo nu en dan komt er eentje de winkel in. Het zijn altijd mannen en de enige reden van binnenkomst is mij vertellen dat het einde van het papieren boek nabij is, dat ontlezing de boekenbranche overbodig heeft gemaakt, jongeren niet meer lezen of iedereen boeken gratis download. Ik ben benieuwd waar hij mee komt en ik baal er een beetje van dat het net nu erg rustig in de winkel is. 

‘Lezen, dat doet toch bijna niemand meer’, steekt de man dan eindelijk van wal terwijl hij me nu aankijkt, een beetje triomfantelijk want de lege winkel stelt hem in het gelijk. Ik denk even na over een antwoord, heb eigenlijk geen zin in het gesprek dat ik kan voeren aan de hand van cijfers, iets waar de man zijn ongenuanceerde stelling duidelijk niet op heeft gebaseerd. Ik kan het hebben over onze ervaring in de winkel waar wij dagelijks, zeven dagen in de week, niets anders doen dan klanten helpen, ze adviseren en van ontlezing gelukkig weinig merken. Sterker nog, nu digitalisering en social media door allerlei privacy issues steeds vaker een negatief stempel krijgt, lijkt het er op dat de lezer terugkeert en weer vaker de ontspanning zoekt in het lezen van een boek. Maar goed, dat is geen steekhoudend argument in de lege winkel dus ik ben erg blij dat een klant binnen komt lopen.Knipscheren - Het valt wel mee

‘Goedemiddag’, roep ik wellicht net iets te enthousiast en gelukkig loopt de klant direct naar de balie. Ze gaat aan de rechterkant staan, kijkt naar de man links en naar mij en ik kijk ook nog een keer naar de man, maar hij heeft zijn ongeïnteresseerde blik weer op de boekenkasten gericht. Ik vraag of ik haar kan helpen. Ze zoekt een goed boek, was de vorige keer door mij uitstekend geholpen, zegt ze, en hoopt dat ik weer iets voor haar weet. Ik loop met haar langs de kasten en bespreek een aantal titels terwijl meer klanten binnen komen lopen. We vinden een boek dat haar ook mooi lijkt en we rekenen het af. Ze bedankt me voor het advies en vertrekt. Inmiddels staan er drie jongeren voor de balie en ze zoeken een specifiek boek. Ik kijk het na in ons voorraadsysteem en ik zeg dat we het moeten hebben liggen. In de kast van de young adults vind ik het boek en geef het aan het meisje die de vraag stelde, ze neemt het boek met een grote glimlach van me over. ‘Joepie’, zegt ze. 

Het wordt inmiddels erg druk in de winkel en de man die nog altijd aan de balie staat om zijn punt te maken ziet er inmiddels steeds ongemakkelijker en misplaatst uit. Een volgende klant verschijnt, met boek, aan de balie en kijkt naar de man. Ik zeg dat we in gesprek zijn maar het gesprek is die ene zin van de man die als een ballon in de lucht hangt en wacht om doorgeprikt te worden. Hij komt overeind uit zijn leunende positie en zegt dat hij maar weer eens vertrekt. Ik groet hem en nadat hij een paar passen van de balie verwijderd is kan ik het toch niet laten. ‘Meneer,’ zeg ik, en hij kijkt naar me om, ‘het valt wel mee hoor.’

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Rogier Knipscheer (1972) is mede-eigenaar van Boekhandel Koops. Hij begon op veertienjarige leeftijd met een bijbaantje in een boekhandel, studeerde informatica aan de Hogeschool in Eindhoven en werkte vijf jaar als project engineer bij een groothandel in boeken. In zijn vrije tijd leest hij veel en placht hij zo nu en dan een stukje te gaan rennen. Hij is bestuurslid bij ondernemersvereniging venlostad.com en op veel vlakken zeer betrokken bij de binnenstad.

Reageren