Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
 

De vrouw neemt voor me plaats aan de leestafel. Vorige week belde ze om een afspraak te maken, ze heeft een boek geschreven, vertelde ze trots, en ik feliciteerde haar met het voltooien ervan. Ze wilde graag met me praten om antwoord te krijgen op haar prangende vraag: en nu?

Ik bied koffie aan en als we even later achter twee dampende kopjes zitten begint ze te vertellen. Hoe ze er toe was gekomen om te gaan schrijven, waar ze haar inspiratie vandaan heeft gehaald en hoe ze de discipline op wist te brengen om naast haar full-time job ook nog in de avonduren achter het toetsenbord te kruipen. Het resulteerde in haar eerste roman die ze aan haar beste vriendin liet lezen en die vond het prachtig, dus heeft ze de stoute schoenen aangetrokken en mij gebeld. 

Het is een heel verhaal en ik pluk er een paar woorden uit, eerste boek, een roman, dus fictie. Ik heb deze gesprekken vaker en de adviezen die ik geef zijn altijd afhankelijk van het soort boek. Is het een op de lokale markt gerichte uitgave dan is het relatief eenvoudig. Zelf laten drukken, presentatie met vrienden en familie en persberichten naar lokale media. Bij een roman is het veel moeilijker, en dat vertel ik haar. Een roman zelf laten drukken en op dezelfde manier presenteren als een lokale uitgave zal resulteren in de verkoop van maximaal veertig of vijftig boeken. 

Als je in je manuscript gelooft, zul je een uitgever bereid moeten vinden om het uit te geven, zeg ik haar. En dat is direct het meest eenvoudige en meest lastige om voor elkaar te krijgen. Ten eerste zul je een uitgever moeten vinden die boeken uitgeeft in hetzelfde genre en dezelfde stijl als de jouwe, dat is iets waar ik bij kan helpen. Daarna is het zaak manuscripten te sturen en vervolgens kun je niet anders dan duimen.Knipscheren - UitgegevenEen aantal keer ben ik bij grote uitgevers aan de grachtengordel in Amsterdam geweest. Het eerste wat me bij een van die uitgevers opviel bij binnenkomst waren de grote bruine juten postzakken die daar stonden. Boordevol manuscripten. De meeste daarvan worden in eerste instantie beoordeeld door stagiairs die vaak al na slechts een paar regels te hebben gelezen de stapel direct in de doos met oud papier laten verdwijnen. Een enkel manuscript doorstaat die eerste schifting en belandt in handen van een redacteur die nog een stuk kritischer is dan de stagiairs. Het uitgeven van een boek kost veel geld en het risico ligt in eerste instantie volledig bij de uitgever, bij twijfel zullen ze er dus van afzien.

De vrouw die tegenover me zit oogt inmiddels een stuk minder optimistisch. Ik zeg dat ze zich hier niet door moet laten afschrikken, als ze gelooft in het door haar geschrevene dan moet ze ook geloven dat een uitgever dat ziet. Ze vraagt of ik het wil lezen, dan kan ik misschien een goed woordje voor haar doen. Ik schud mijn hoofd. Dat is niet mijn rol in het boekenvak, zeg ik, dat is aan uitgevers. Bovendien, als ik een manuscript lees verdient de schrijver ervan een eerlijk antwoord en mijn ervaring in het verleden is dat de schrijver, die soms jaren op een zolderkamertje heeft lopen zweten om zijn verhaal aan het papier toe te vertrouwen, helemaal niet blij is met een eerlijke mening die afwijkt van meesterlijk, grandioos en nobelprijswaardig. 

Ik wijs de vrouw op een aantal uitgevers die ze kan aanschrijven en ze noteert de namen in een boekje. Ik wens haar veel succes en zeg te hopen dat ik haar roman over een tijdje aangeboden krijg door een uitgever. Ze verlaat de winkel, minder hoopvol dan dat ze binnenkwam. Dat is vervelend en begrijpelijk. Beginnende schrijvers moeten echter ook inzien dat Nederland zo’n miljoen hobbyschrijvers telt. Veel van die schrijvers sturen met enige regelmaat hun manuscripten naar uitgevers, toch zijn het slechts tientallen die in aanmerking komen om uitgegeven te worden. De romans die daarvan echt succesvol zijn kun je op een hand tellen en daarvoor heb je niet eens altijd al je vingers nodig.

Dit wil ik delen!

AUTEUR

Rogier Knipscheer (1972) is mede-eigenaar van Boekhandel Koops. Hij begon op veertienjarige leeftijd met een bijbaantje in een boekhandel, studeerde informatica aan de Hogeschool in Eindhoven en werkte vijf jaar als project engineer bij een groothandel in boeken. In zijn vrije tijd leest hij veel en placht hij zo nu en dan een stukje te gaan rennen. Hij is bestuurslid bij ondernemersvereniging venlostad.com en op veel vlakken zeer betrokken bij de binnenstad.

Reageren